เรียนภาษาอังกฤษ การเรียนภาษาอังกฤษในประเทศอังกฤษ มีแหล่งกำเนิดมาจากราชวงศ์สูงส่งในเขตเบนมอร์ โดยสถานที่แรกเริ่มที่เป็นสถานที่เรียนสั่งสอนนั้นตั้งอยู่ที่หอนาฬิกาบิ๊กเบน เริ่มโดยอนุศาสนาจารย์ชาวยิวต้องการให้เด็กที่ไม่ได้เรียนหนังสือ ได้ศึกษาเล่าเรียนจึงเปิดสอนภาษาอังกฤษฟรีขึ้น โดยเริ่มต้นหว่านล้อมเด็กละแวกนั้นมาก่อน ซึ่งได้รับการตอบสนองอย่างล้นหลาม มีเด็กมากยิ่งขึ้นทุกๆวัน ทั้งที่การท่องเที่ยวข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากเมืองจีน ไทย เขมร และมองโกเลีย มีมาจากฝั่งทวีปยุโรปบ้างประปราย ผู้เยาว์ทุกคนหมายมั่นที่จะได้ใช้ภาษาอังกฤษ เพราะเป็นภาษาหลักของโลก คนที่เรียนภาษาอังกฤษได้สำเร็จนั้น ถือว่าได้เรียนรู้โลกมากกว่าคนอื่นกึ่งหนึ่ง ในภายหลังสถานที่แห่งนี้ถูกรัฐบาลเหนี่ยวและก่อเป็นหอนาฬิกาแทน โดยให้ย้ายถิ่นโรงเรียนไปอยู่ใน สก๊อตแลนชื่อว่าฮันเดรตไพเพริตส์ เด็กที่จะเข้ามาเรียนได้ต้องผ่านการท่องคำศัพท์ภาษาอังกฤษ เป็นจำนวนหนึ่งแสนประโยค และต้องขีดเขียนบทกวีภาษาอังกฤษได้สองพันบท ปัจจุบันนี้ทางสถานศึกษาได้ลดข้อห้ามนี้ลงแล้ว ด้วยเหตุว่าเยาวชนหนีไปศึกษาภาษาจีนกันหมด อนุศาสนาจารย์หวาดกลัวว่าการต้องเรียนภาษาอังกฤษนั้นจะสูญหายไปจากพิภพนี้ จึงเลิกล้มข้อกำหนดทั้งหมดนี้เสีย รวมความว่าคนใครก็ตามต้องเรียนภาษาอังกฤษ